Doktora nauk humanistycznych; badaczka kulturowych reprezentacji choroby; literaturoznawczyni i kulturoznawczyni, teoretyczka literatury i krytyczka literacka; wykładowczyni akademicka i adiunkta w Katedrze Teorii Literatury, Wydział Polonistyki, Uniwersytet Jagielloński. Tłumaczka i badaczka literatury ukraińskiej. Od 2023 roku kierowniczka akademickiego Ośrodka Badań nad Kulturowymi Dyskursami Choroby UJ. Współzałożycielka i członkini Ośrodka Badań nad Awangardą WP UJ. Redaktorka naukowa serii „awangarda/rewizje” Wydawnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Sekretarzyni redakcji czasopisma naukowego „Ruch Literacki”.
Stypendystka Narodowego Centrum Nauki (2014), finalistka Nagrody Naukowej „Polityki” w dziedzinie nauk humanistycznych (2017), stypendystka Fundacji Kościuszkowskiej (2018), laureatka Stypendium MNiSW dla Wybitnych Młodych Naukowców (2019), nagród Rektora UJ za działalność badawczą. Kierowniczka kilku projektów badawczych finansowanych przez Narodowe Centrum Nauki, Narodowy Program Rozwoju Humanistyki czy MNiSW.Prowadzi zajęcia akademickie poświęcone dyskursowi choroby, m.in. „Choroba jako sytuacja narracyjna”; „Kulturowe auto/patografie. Lektury narracji maladycznych” oraz „Cielesność i zmysłowość: blizny, rany, resztki jako szyfry ciała” i awangardzie, m.in. „Kultura eksperymentu” oraz literaturze ukraińskiej.Jej zainteresowania badawcze koncentrują się wokół kategorii doświadczenia choroby, ranliwości rozumianej jako kondycja ludzka oraz wszelkich kulturowych tekstualizacji doświadczenia choroby, żałoby, kryzysu.
Aktualnie pracuje nad kolejną książką naukową poświęconą genologicznym rozróżnieniom literatury auto/patograficznej i dyskursowi choroby w literaturze polskiej po 1989 roku.
Iwona Boruszkowska
O krajobrazach zwykle myślimy jak o tle: czymś trwałym, „zastanym”, obojętnym wobec naszego przemijania. A jednak są miejsca, w których tło przestaje być neutralne. Krajobraz staje się śladem – zapisuje w sobie przemoc technologii, logikę eksploatacji, długie trwanie katastrofy. Zostaje „skażony” nie tylko chemicznie czy radioaktywnie, lecz także symbolicznie: przez pamięć, przez milczenie, przez wstyd […]
Czytaj więcej
Iwona Boruszkowska
Codzienność jest jak tlen – niewidoczna, wszechobecna, niezbędna. Przez większość czasu nie myślimy o niej wcale, a jednak to właśnie ona stanowi najgęstszy i najbardziej uporczywy materiał naszego życia. Bywało, że w literaturze codzienność lekceważono: jako zbyt oczywistą, zbyt banalną, niegodną opowieści. A przecież to w niej pulsują wszystkie napięcia współczesności – w gestach, które […]
Czytaj więcej
Iwona Boruszkowska
Być może to jedna z największych iluzji naszych czasów: że literatura jest czymś, co zaczyna się i kończy w ciszy czytelniczej samotności. Że tekst istnieje niezależnie od głosu, który go wypowiada, i ucha, które go przyjmuje. A jednak literatura – choć tak lubi uchodzić za rzecz intymną – od zawsze potrzebowała swoich publicznych rytuałów, swoich […]
Czytaj więcej
Iwona Boruszkowska
Numer ten powstawał w trybie przejścia – między zespołami redakcyjnymi, między pytaniem „co zachować” a „co zmienić”, ale też między podejściami do literatury i jej roli. I choć nie rościmy sobie prawa do jednoznacznych odpowiedzi, próbujemy działać zgodnie z ideami humanistyki zaangażowanej, która nie oddziela słów od świata, estetyki od etyki, a literatury od życia. […]
Czytaj więcej
Prenumerata to cztery spotkania z literaturą w roku — bez kolejek, bez kosztów wysyłki, prosto do Twojej skrzynki. Płacisz 40 zł, zyskujesz wygodę i pewność, że nic Ci nie umknie.
