Włoska Agencja Turystyczna przygotowuje plan rewitalizacji regionu Cinque Terre

Jam jest kraina –
ułożona w terasy moja ziemia
posklejana korzeniami moje wody
wsiąkają w szczeliny moje kamienie
trzymają się równo moje obmurowania
schludnie dzielą winnice i gaje oliwne.

 

Contadino, uczyniłeś mnie piękną.
Z daleka

 

byłam rajem. Z bliska –
pracą ponad siły.
W złotym środku zaś – obojętnymi
stoiskami na targu.
Towarami z importu i na eksport.

 

Contadino, mój kochany. Zostawiłeś mnie
dla miasta.
Moje mury skruszały
moje dziki tratują pola
moje nadmorskie sosny nacierają
pomachując na wietrze
wysokimi jak maszty szczytami.

 

Moje szlaki były zanadto kłujące
jak na twój gust, mój contadino.

 

Wyśmiewali twój szorstki akcent
więc wyprasowałeś go jak koszulę.

 

Zadbanymi paznokciami przebiegałeś po klawiaturze
w klimatyzowanych pomieszczeniach
na szczycie marmurowych schodów dobytych
z gór mojej siostry.

 

A ja, opuszczona i dziczejąca,
otrząsam się z sadzonek i granic;
wystarczy kilka obrywów i burz,
by zacząć wszystko od nowa.

 

W czasie gdy toną pontony
unoszące uchodźców wojennych
niemych na malowniczym morzu
urzędnicy odbywają długie narady
w Agencji Turystyki
dumając, jak na nowo rozkochać
we mnie słodkiego contadino –

 

wiedzą bowiem dobrze, że jestem
bardziej zyskowna jako gaj oliwny.

 

Brakuje nam już rąk
by połapać wszystko to,
co trzeba ocalić